Frysk bloed tsjoch op! wol nou ris brūze en siede,
En bounzje troch śs ieren
om!
Flean op! Wy sjonge it bźste lān fandķerde,
It Fryske lān fol eare en
rom.
Klink dan en daverje fier yn it roun,
Dyn ālde eare, o Fryske groun!
Ompolske fan it hege sālte wetter,
Fortroppe op in terp of stins,
Hien
'd'ālde Friezen yn de wrāld net,
Har lān en frijdom wie har winsk,
Klink
dan en daverje fier yn it roun,
Dyn ālde eare, o Fryske groun!
Fij fan it jok fan stege, frjemde hearen,
Faek earm ek, mar dochs sterk
en frij,
Stie d'ālde Fries stānfźst by syn menearen,
Hy wie in Fries, as
Fries stoar hy,
Klink dan en daverje fier yn it roun,
Dyn ālde eare, o
Fryske groun!
Troch waer en wyn, tsjin need en dea to striden,
Mei 't gleone swurd yn
dķzren hān,
Wie wille yn dy fromme, stoere tiden,
Wie 't foar de frijdom
fan har lān,
Klink dan en daverje fier yn it roun,
Dyn ālde eare, o Fryske
groun!
Fan būgjen frjemd en fij fan leave wurden,
Wie rjucht en sljucht har hert
en sin,
Hja bean om neat, mar mei de bleate swurden,
Stie 's'alle twang en
oerlźst tsjin,
Klink dan en daverje fier yn it roun,
Dyn ālde eare, o
Fryske groun!
Sa faek troch stoarm yn djippe sé bidutsen,
Oerālde leave Fryske groun,
Waerd noait dy fźste taeije bān forbrutsen,
Dy't Friezen oan har lān forboun,
Klink dan en daverje fier yn it roun,
Dyn ālde eare, o Fryske groun!
Trochloftich folk fan dizze ālde namme,
Wźz jimmer op dy ālders great;
Bliuw ivich fan dy grize hege stamme,
In grien, in kreftich bloeiend leat,
Klink dan en daverje fier yn it roun,
Dyn ālde eare, o Fryske groun!
|
|
Fries bloed bruis op, gevoel uw heldenwaarde,
Wees fier, dat gij een Fries u
noemt;
Spring op! Wij zingen 't schoonste land der aarde,
Der Friezen land
vanouds beroemd:
Klink dan en davere ver in het rond,
Uw oude ere, o
Friese grond!
Bestookt romdom door hoge watervloeden,
En saamgeschoold op terp en wier,
Wist toch de Fries zijn kostbaar erf te hoeden;
Zijn land, zijn vrijhed bleef
hem dier:
Klink dan en davere ver in het rond,
Uw oude ere, o Friese
grond!
Nooit door de voet eens dwingelands vertreden,
Wel arm vaak, maar toch
sterk en vrij,
Hoield d'oude Fries zich strikt aan zijne zeden,
Hij was
een Fries, als Fries stierf hij:
Klink dan en davere ver in het rond,
Uw
oude ere, o Friese grond!
Met weer en wind, met nood en dood te strijden,
Met vlammend zwaard in
d'ijzeren hand,
Schonk vroom genot in die aloude tijden,
Als 't gold de
vrijheid van hun land:
Klink dan en davere ver in het rond,
Uw oude ere, o
Friese grond!
Van buigen wars en zoete vleitaalsrede,
Bleef steeds hun leuze "recht en
slecht",
Zij kropen nooit, maar 't zwaard vloog uit de schede,
Werd
aangerand hun erf en recht:
Klink dan en davere ver in het rond,
Uw oude
ere, o Friese grond!
Door stormweer vaak in zee diep weggedoken,
Aloude lieve Friese grond,
Werd nochtans nooit de taaie band verbroken,
Die aan zijn erf de Fries
verbond:
Klink dan en davere ver in het rond,
Uw oude ere, o Friese grond!
Doorluchtig volk! Wees fier de naam te dragen,
Van 't voorgeslacht, zo
koen, zo groot,
Blijf van die stam, in eeuwigheid van dagen,
Een duurzaam,
krachtig bloeind loot:
Klink dan en davere ver in het rond,
Uw oude ere, o
Friese grond! |
